ابتکار کمربند و جاده موج عظیمی از زیرساخت‌های برق را از طرح‌ها به واقعیت سوق داده است-به اتصال 500 کیلوولت چین{1}}لائوس، مزارع خورشیدی در سراسر آسیای میانه، کریدورهای انتقال{3}مرزی و ریزشبکه‌ها در جوامع دورافتاده فکر کنید. اما ساخت این امکانات تنها نیمی از کار است. آزمایش واقعی بعد از آن انجام می شود: قابل اعتماد نگه داشتن آنها در مناظر بسیار متفاوت-کوه ها، جنگل های بارانی، بیابان ها. هنگامی که یک گسل زمینی به خط مدفون در آن نوع زمین برخورد می کند، یافتن آن می تواند روزها یا حتی هفته ها را بجود. دقیقاً همان جایی است که موقعیت یاب‌های{9}}جریان پایین خطای زمین ارزش خود را ثابت می‌کنند.
چرا پی بردن به این عیوب اینقدر سخت است؟ در شبکه‌های توزیع، از هر ده خطا، حدوداً هفت مورد-تک فاز-به-زمین است. و سیستم‌های غیر پایه یا جبران‌شده خنثی رایج در امتداد کمربند و جاده، تشخیص را پیچیده‌تر می‌کنند. جریان خطا ناچیز است-گاهی اوقات فقط چند آمپر-روش‌های معمولی حالت ثابت{7}}حساسیت لازم برای گرفتن آن را ندارند. علاوه بر این، بسیاری از عیوب، فلاش های قوس متناوب هستند، با سیگنال هایی که روشن و خاموش می شوند و تجهیزات قدیمی را فریب می دهند. در پروژه‌های خارج از کشور، خطوط اغلب از مسیرهای خالی از سکنه عبور می‌کنند، بنابراین فرستادن خدمه برای گشت‌زنی دستی مایل به مایل به طرز وحشیانه‌ای کند و پرهزینه است.
دستگاه مکان یاب با تمرکز بر سیگنال‌های گذرا و مقایسه‌های شکل موج با این مشکل مقابله می‌کند. در لحظه دقیق یک خطا، سیستم یک انفجار کوتاه-فقط در حدود 2 تا 3 میلی ثانیه{4}} تولید می‌کند، اما دامنه آن می‌تواند به چندین برابر یا حتی ده‌ها برابر جریان فرکانس{5}} توان معمولی افزایش یابد. واحدهای نظارتی که در امتداد خط فاصله دارند، این انفجارها را می گیرند، سپس شباهت و قطبیت جریان های گذرا را در دو طرف نقطه خطا مقایسه می کنند. این به آنها اجازه می دهد تا بخش معیوب را با دقت شگفت انگیزی محدود کنند. بدون نیاز به قطع برق، بدون نیاز به فرستادن افراد با پای پیاده-سیستم آن را به طور خودکار تشخیص می دهد.
در اینجا نحوه خراب شدن آن آمده است. یک انتخابگر در پست ابتدا تشخیص می دهد که کدام فیدر مشکل دارد و نقاط کور را از بین می برد. سپس پایانه های نظارت توزیع شده از جهت گذرا و شباهت جریان گذرا به صفر در-ابتدا در یک منطقه ناهموار و سپس یک بخش خاص استفاده می کنند. کل رویکرد فقط به امضای گذرا خود خطا متکی است، بنابراین نیازی به تزریق سیگنال‌های آزمایشی اضافی ندارد، و با جبران سیم‌پیچ سرکوب قوس-از بین نمی‌رود. آزمایشات میدانی نشان داده است که در شبکه های توزیع واقعی به خوبی کار می کند.
پس این برای پروژه های برق کمربند و جاده چه معنایی دارد؟ به زبان ساده، شکار عیب را از یک توری دستی طاقت‌فرسا به فرآیندی خودکار و چند دقیقه‌ای تبدیل می‌کند. تکنیک‌های نظارت هوشمند مشابه قبلاً در پشتیبانی نیرو برای راه‌آهن چین-لائوس به کار گرفته شده‌اند و برنامه‌های آزمایشی مبتنی بر ثبت گذرا برای گسل‌های زمینی با جریان پایین در 20 کشور از جمله تایلند، مالزی و اندونزی در حال اجرا هستند.
برای اپراتورهای خارج از کشور، سود بسیار زیادی است. خدمه دیگر نیازی به پیاده روی در جنگل های بارانی یا عبور از بیابان برای بررسی خط به خط ندارند. پس از یک خطا، سیستم در عرض چند دقیقه یک مکان را بیرون می ریزد و تیم های تعمیر مستقیماً به آنجا می روند. زمان خاموشی از روزها به ساعت ها کاهش می یابد و قابلیت اطمینان افزایش می یابد-که یک پیشرفت مهم برای مناطقی است که اخیراً به برق مدرن دسترسی پیدا کرده اند.
مکان یاب های خطای زمین{0}}جریان پایین، زرق و برق دار یا پر زرق و برق نیستند. اما آنها یک سردرد واقعی و روزمره را حل می کنند. از آنجایی که زیرساخت برق کمربند و جاده از مرحله ساخت و ساز به مدیریت بلندمدت تغییر می کند، این ابزارهای نگهداری ناشناخته بی سر و صدا تبدیل به یک ستون فقرات ضروری برای روشن نگه داشتن چراغ ها می شوند.
